Ulusal Çocuk Hakları Stratejisi ve Eylem Planı

18 Aralık 2013

Haberler / 18.12.2013

Çocuk Vakfı Başkanı Şirin: “Alternatif strateji belgesi, asıl strateji belgesinden kötü kopyalanmış bölümler içerse de hükümet kuruluşları ile sınırlı bir anlayışı yansıtan ve uygulanma imkanı olmayan bir belgedir”

Çocuk Vakfı Başkanı Mustafa Ruhi Şirin, 14 Aralık’ta Resmi Gazete’de yayımlanan Ulusal Çocuk Hakları Stratejisi ve Eylem Planı’na ilişkin, “Alternatif strateji belgesi, asıl strateji belgesinden kötü kopyalanmış bölümler içerse de hükümet kuruluşları ile sınırlı bir anlayışı yansıtan ve uygulanma imkanı olmayan bir belgedir” değerlendirmesini yaptı.

Şirin, yaptığı yazılı açıklamada, Aile Ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nce, Yüksek Planlama Kurulu kararı için Kalkınma Bakanlığı’na gönderilen Ulusal Çocuk Hakları Stratejisi ve Eylem Planı 2013-2017 belgesinin 8 Mayıs 2012’de Çocuk Hakları İzleme ve Değerlendirme Kurulu’nun kabul ettiği belge olmadığının ortaya çıktığını belirtti.
25-27 Şubat 2011’deki 1. Türkiye Çocuk Hakları Kongresi’nde müzakere edilerek sonuçlandırılan 1. Türkiye Çocuk Hakları Stratejisi ve Uygulama Planı’nın 4 Ekim 2011’de Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’a sunulduğunu aktaran Şirin, şöyle devam etti:

“Strateji belgesi ayrıca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Fatma Şahin başkanlığındaki bakanlık heyetine İstanbul’da 22 Ekim 2011’de çalıştay raporları ve ilgili tüm ekleriyle teslim edilmişti. Şahin’in başkanlığında 8 Mayıs 2012’de toplanan Çocuk Hakları İzleme ve Değerlendirme Kurulu’nun ilk toplantısında kabul edilen 1. Türkiye Çocuk Hakları Stratejisi ve Uygulama Planı Strateji Belgesi yok kabul edilerek hazırlanan Alternatif Strateji Belgesi, 10 Aralık 2013’te Yüksek Planlama Kurulu’nca kabul edilen ve 14 Aralık 2013’te Resmi Gazete’de yayımlanan Ulusal Çocuk Hakları Stratejisi ve Eylem Planı ile Başbakan Erdoğan çocuk konusunda bir kez daha yanıltılmıştır. Bu konuda Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı Şahin 7 kez ve Kalkınma Bakanı Cevdet Yılmaz bir kez bilgilendirildiği halde, Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü ve bakanlık bürokrasisi aşılamamıştır.”

Şirin, Yüksek Planlama Kurulu’nun kabul ettiği Ulusal Çocuk Hakları Stratejisi ve Eylem Planı 2013-2017 Strateji Belgesi ile Çocuk Hakları İzleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 8 Mayıs 2012’de kabul ettiği 1. Türkiye Çocuk Hakları Stratejisi ve Uygulama Planı 2013-2017 Strateji Belgesinin gerekçe, vizyon, temel ölçüt ve ilkeler, stratejik amaçlar ve göstergeler, stratejiler ve eylemler açısından farklı iki belge olduğunu belirtti.

Mustafa Ruhi Şihin, şunları kaydetti:

“Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın koordinatörlüğünde ve Milli Eğitim, Adalet, İçişleri, Sağlık bakanlıkları ve YÖK ile gizlilik içinde yapılan iki toplantı sonunda Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü’nün ısrarı sonucu ve Bakan Şahin’in haberi olmadan alternatif strateji belgesi hazırlanması kaygıyla izlenmiştir. Bu süreçte, asıl strateji belgesinin paydaşları, İstanbul Üniversitesi ve Çocuk Vakfı yanında, strateji belgesinin danışmanlığını yapan TÜBİTAK-TÜSSİDE de kasten devre dışı tutulmuştur. Strateji Belgesi hazırlama tecrübesinden ve çocuk hakları kültüründen uzak bürokratların hazırladığı alternatif strateji belgesinde asıl strateji belgesinin vizyon ifadesi misyon bölümüne yazılmıştır. Yine asıl belgenin 3 stratejik amacına yer verilmiş; tematik başlıkları stratejik hedeflere dönüştürülmüş ve eylemlerle ilgili hedefler ve faaliyetler bölümü kavramsal tanımlama anlamında hatalı düzenlenmiştir. Stratejik amaçlar ya da stratejik hedefler için performans ölçütleri tanımlanabilir ancak faaliyetler için performans ölçütlerinin tanımlanması temel bir hata olmuştur.”
Şirin, asıl strateji belgesinin hak temelli anlayışa göre hazırlandığını vurgulayarak, “BM Çocuk Hakları Sözleşmesi’nin çocuğu hak sahibi birey olarak kabul etmek ölçütü ve bu anlayışı ortaya koyan çocuk hakları yaklaşımına alternatif strateji belgesinin hiçbir yerinde yer verilmemiştir. Asıl belgede 24 stratejik amaca ve 75 stratejik eyleme; alternatif belgede 9 stratejik amaca; 89 faaliyete yer verilmiştir. Bu yönüyle alternatif strateji belgesi, asıl strateji belgesinden kötü kopyalanmış bölümler içerse de hükümet kuruluşları ile sınırlı bir anlayışı yansıtan ve uygulanma imkanı olmayan bir belgedir” ifadelerini kullandı. – İstanbul