Her köşede bir dram yaşanıyor

9 Ekim 2013

 

Milliyet / 09.10.2013

 

Ankara’nın göbeğinde mülteci dramı. 8 aylık hamile. Doğum için hastaneler kabul etmiyor..

Ankara Suriye’deki savaştan kaçıp Türkiye’ye sığınan ailelerin bir bölümü Dikmen Vadisi’nde zor şartlarda yaşam mücadelesi vermeye devam ediyor. Ankara’nın göbeğinde, lüks villaların hemen yanı başında çok zor şartlar altında yaşamaya çalışan mültecilerin durumu havalar soğuyunca daha da zorlaştı.

 

BU AİLE DE EMİNÖNÜ’NDE OTOBÜS DURAĞINDA YAŞIYOR!

En dertlileri ise 8 aylık hamile olan Necmiye Şükri. Kimlik belgesi olmadığı için hastanelerin kendisini kabul etmediğini belirten Necmiye Şükri, “1 ay sonra doğum yapacağım. Hastaneye gideceğim ama yardımcı olmuyorlar. Bizlere nüfus kağıdı gerekiyor” dedi.

Çoğu Halep’deki savaştan kurtulmak için Türkiye’ye kaçan Suriyeliler, Dikmen Vadisi’nde yaşama tutunmaya çalışıyor. Kendi imkanlarıyla kurdukları derme çatma çadırlarda ve kulübelerde yaşayan Suriyelilerin kimisi savaşta yaralanmış, kimisinin evi yıkılmış, kimisi de bir yakınını kaybetmiş… Günlük 15 – 20 lira kazanabilmek için kağıt ve plastik şişe toplayıp satarak hayatta kalmaya çalışan ailelerin, hava sıcaklığının sıfırın altına düşmesiyle hayatları daha da zorlaşmış. Küçük çocukların çıplak ayaklarla gezdiği, kartonlardan yatak, çöplerden ateş yakarak ısınan Suriyelilerin çözüm bulamadıkları bir çok sorunu var. “Başka şansımız yok” Bizi gören bir Suriyeli “Yardıma mı geldiniz ?” diye soruyor ve büyük küçük bütün Suriyeliler kocaman gülümsemeleriyle etrafımızı sarıyor. Babası Suriyeli olan Abdullah Hasan, bizimle konuşmaya başlıyor. Halep’den 150 kişi toplanarak sınırı aşmayı başardıklarını anlatan Abdullah, bir otobüsle toplu halde geldiklerini ve sınırdan geçerken hiçbir sıkıntı yaşamadıklarını söyledi. Sıkıntıyı burada yaşadıklarını ifade eden Hasan, “Hava soğumaya başladı, sobaya ihtiyacımız var. Annesini kaybeden öksüz çocuklarımız var. Hastalarımız var. Nüfus kağıdımız olmadığı için hastaneler bize bakmıyor. Engellimiz var, 2 ay önce doğum yapanımız var. Hayatımızı devam ettirmeye çalışıyoruz, başka şansımız yok” dedi.

“Yardım gelecek diyorlar” Kendilerini ziyaret eden herkesi sıcak bir şekilde karşıladıklarını da belirten Hasan, “Yardım gelecek diyorlar. Sizin gibi, gelip bizi ziyaret edip fotoğraflarımızı çekip gidiyorlar ama hiç kimse yardım etmiyor. Bir kaç eski elbise getirdiler sağolsunlar. Ama bizim daha fazla yardıma ihtiyacımız var” diye konuştu.

“Bize yiyecek lazım” Suriye’de savaş sırasında eline mermi geldiğini söyleyen, Cüneyt Abdullah da hastanenin ameliyat için 3 milyar istediğini söyleyerek, “Bizlere yiyecek lazım. Şekerimiz, çayımız yok. Kimse yardım etmiyor” dedi. 8 aylık hamile olan Necmiye Şükri ise, “1 ay sonra doğum yapacağım. Hastaneye gideceğim ama yardımcı olmuyorlar. Bizlere nüfus kağıdı gerekiyor” diye konuştu.